Homilie

III Niedziela zwykła

2011-01-23

NAWRACAJCIE SIĘ, BLISKIE JEST KRÓLESTWO NIEBIESKIE!
 
Nawracanie jest wpisane w życie każdego chrześcijanina. Nie ma życia bez nieustannego nawracania się. Ten proces zainicjował Jan Chrzciciel, nawołując do prostowania naszych życiowych dróg, gdyż zbliża się Ten, Który urzeczywistni królowanie Boga nad całym światem. Od tego momentu wszystko nabierze nowego sensu. Chrystus nie przychodzi, aby ludzi straszyć końcem świata. Nie chce wprowadzać żadnego zamieszania, tylko chce wypełnić to co stanowiło ideał Starego Testamentu, aby królowanie Boga nad narodem wybranym przez Niego stało się królowaniem nad całym światem. Królestwo Boga w sensie powszechnym zakwestionował bunt grzechu, lecz ma je uzdrowić suwerenna interwencja Boga i Jego Mesjasza. To właśnie tę interwencję Jezus – po Janie Chrzcicielu ogłasza jako bliską i urzeczywistnia ją nie w wojennym triumfie, lecz w sposób całkowicie duchowy, jako „Syn Człowieczy” i „Sługa” przez swoje dzieło zbawienia. Chrystus przez to dzieło wyrywa ludzi z wrogiego królestwa szatana.
 
Można powiedzieć za prorokiem Izajaszem, że:
„Lud, który siedział w ciemności,
ujrzał światło wielkie,
i mieszkańcom cienistej krainy śmierci
wzeszło światło”.  
 
Od tej pory Chrystus poprzez swoją miłość, chce pokazać ludziom, że życie w tym królestwie może być inne i musi być inne. Człowiek ma jasno określoną drogę, cel i sposób życia, aby mógł kiedyś w pełni przeżywać radość uczestnicząc w uczcie niebieskiej.
Tę rzeczywistość zapoczątkowuje życie w kościele, jako wspólnocie ludzi grzesznych, ale przeżywających każdego dnia swoje nawrócenie. Stąd Kościół nie jest instytucją, straszącą ludzi śmiercią, końcem świata, czy Panem Bogiem, tylko uświadamiającą, jaką wielką miłością ukochał Bóg człowieka, dając mu możliwość uczestniczenia w tym dziele miłości.
 
Dzisiaj, jeśli ludzie zaniedbują uczestnictwo w życiu Kościoła, nie korzystają z sakramentów, to decydują się sami na życie, które nie gwarantuje im radości i szczęścia płynącego od Boga. Szkalowanie Kościoła i izolowanie się od Niego, bardzo często wynika z niezrozumienia Jego istoty. Nie jest to twór Średniowieczny, ani zacofany, lecz przestrzeń w której człowiek może w pełni stawać się człowiekiem i odnajdywać w nim sens wszystkich swoich działań. Także nieprawdą jest, że ludzie należący do Kościoła są świętymi i innymi nie mogą być. To przecież wspólnota ludzi grzesznych uczących się pokory, aby móc otrzymać łaskę i nauczyć się nieustannego zapierania się siebie. Kościół uczy także nieustannej gotowości i czuwania, aby nie przeoczyć chwili, w której Chrystus powtórnie przyjdzie w chwale, aby oddać powierzone Mu Królestwo Ojcu. Dlatego: „Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie!”. Korzystajcie z czasu łaski, przywdziewajcie strój weselny, żeby nie zostać wyłączonym z przepięknej uczty, którą nam Bóg przygotował.
Ks. Jacek Szostakiewicz

Powrót